calendar

***เมื่อผมต้องเป็นไกด์จำเป็น***

  25 มค. 51 

ทั้งที่มีสอบอีกหลายวิชารออยู่..

แต่ก็ต้องไปเป็นไกด์จำเป็นพาฝรั่งเที่ยวกาญจน์จนได้

......

เอมิลี่อาจารย์สอนภาษาอังกฤษ Make in USA.

เกิดอยากจะไปเที่ยวกาญจน์ขึ้นมา..

ก่อนที่คุณเธอจะกลับบ้านเกิดในอีก 2 สัปดาห์ข้างหน้า..

..

..

ดูแล้วเรื่องนี้ไม่น่าจะเกี่ยวกับผมเลย..

ทั้งๆที่ความสนิทชิดเชื้อของเราก็แค่คนที่เกี่ยวข้องกันเฉพาะห้องเรียนเท่านั้น..

ก่อนเธอจะไปเที่ยวกาญจน์

เอมิลี่เริ่มหาข้อมูลอาจารย์ท่านโน้นท่านนี้ว่าจะไปกาญจน์จะต้องนั่งรถยังไง..ไปต่อรถตรงไหน

จนมีอาจารย์ท่านหนึ่ง...พูดขึ้นว่า..

“ก็นาย คิมนั่นไง บ้านเค๊าอยู่กาจน์กลับบ้านทุกวันศุกร์เป็นประจำ”

(T-Tกำ..ความเป็นจริงคือไม่ได้กลับบ้านมา..หลายดือนแล้ว)

Oh ! realy!   Kim is my friend !

...

..

4 โมงเย็น

     ผม เอมิลี่ เพื่อนที่เรียนด้วยกันอีกคน..มุ่งหน้าสู่กาญจนบุรี...

ไม่ค่อยอยากไปเลย..กลับมาวันจันทร์มีสอบT-T

    ถึงที่หมาย 6 โมงเย็น..

แต่ต้องรอเพื่อนเอมิลี่ที่นั่งรถมาจากสุพรรณบุรีก่อน..ถึงจะไปหาที่พักกัน

เลยฆ่าเวลาพาฝรั่งไปกินส้มตำที่ร้านประจำที่ท่าม่วง...

เกือบ 1 ทุ่มหนึ่งแล้วเพื่อนเอมิลี่ โทรมาว่าพลาดรถประจำทางเลยต้องเหมารถตู้มาแทน

เลยต้องรอต่อไป ..

สองทุ่มอยู่ตัวอำเภอเมืองกาญจน์ เพื่อนเอมิลี่มาแล้ว..

สาวๆอีก 3 คน...*-* สวยๆทั้งนั้นเลยย

..

ส่งภาษากันโขมงโฉงเฉงกันไปหมด

ถึงเวลาประจันหน้ากับ 3 สาวชาลีแองเจิ้ลนั้น...

ทั้ง 3 ทักทายมาก่อนตามธรรมเนียม..

Hi……fbw;gklhl;j;jlk,;’’k’kj;h;;g;e11111;hglhlgljjh;kk’;(ฟังไม่ทัน)

ผมเริ่มรวบรวมพลัง

ดึงความรู้ภาษาอังกฤษที่มีอยู่น้อยนิดตามปลายมือปลายเท้าแล้วตาตุ่ม..

กลั่นออกมาเป็น ไวยกรณ์กระเหรี่ยงสำเนียงฟิลิปินส์

 เป็นคำพูดได้เพียง

Hi !.............

เท่านี้จริงๆที่ผมตอบไป..(-_-).....

หลังจากทักทายกันเรียบร้อยแล้วก็ไปหาที่พัก..

โชคดีจังที่.ได้บังกะโลราคาถูกแถมยังติดแม่น้ำอีก..

เปิดมา15ปีแล้วหรือนี่..

ทำไมเราไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย..

26 มค.2551

      ขับออกจากที่พัก  10 โมงเช้า.. ถึงน้ำตก 11 โมงครึ่ง

น้ำตกเอราวัณ..เป็นที่รับรองเพื่อนต่างจังหวัดของผมมาหลายครั้งแล้ว..

แต่ผมไม่เคยพาเพื่อนคนไหนขึ้นเกินชั้น 3 เลยย..

แต่ครั้งนี้.กับเพื่อนฝรั่งกรุ๊ปนี้...

เห็นทีว่า….

ผมคงต้องพาไปถึงชั้น 7 ซะแล้ว....

เพราะแต่ละคนมุ่งมั่นกันเหลือเกิน....

..ห่วงก็แต่สังขารตัวเองว่าจะพาขึ้นไปไหวหรือปล่าว..(-_-)

“..R U sure to go to 7 Th floor.”..

ผมถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง..อยากให้คำตอบที่ได้เป็นปฏิเสธ..

แต่

Sure!!!!!!..

(-_-)..งืมม...ไปก็ไปกัน...เฮ้ออ..

ก่อนเราจะขึ้นไปถึงชั้น2ของน้ำตก..

ถ้าเรามีขวดน้ำหรือขนม เราต้องทำการเสียเงินมัดจำไว้ที่นี่

น้ำขวดละ10 บาท ขนมถุงละ 5 บาท ..

เมื่อเรากลับมาจากน้ำตกชั้นบนเราจะต้องเอาสิ่งที่เราจำนำไว้ลงมาด้วย

เราถึงจะได้เงินคืน....

ก็เป็นวิธีอนุรักษ์ธรรมชาติที่น่าสนใจดี..

.

ใช้เวลา ประมาณชั่วโมงหนึ่งพวกเราก็ถึงชั้น 7

น้ำน้อยจัง..คงเป็นเพราะมาตอนหน้าแล้ง..

ถ่ายรูปเสร็จแล้วก็เลยเดินย้อนมาเล่นน้ำกันที่ชั้น 4 น้ำใสน่าเล่นกว่า

กลับถึงเมื่องกาญจน์ 6 โมงเย็น..

นัดกันอีกทีตอน 2 ทุ่ม

2ทุ่ม 10 นาที

พาไปฝรั่งไปกินอาหารไทยที้ร้านร้านหนึ่งที่บันยากาศดีมั่กๆบนแพริมน้ำ

แฮรี่ สาวผมดำ1 ในนั้นขอร้องให้ผมช่วยบอกชื่อเต็มๆของกรุงเทพมหานครให้ฟัง.. หน่อย T-T

ดีนะที่ผมยังพอจำเนื้อเพลงของอัสนีวสันต์เพลงนั้นได้อยู่..

ฝรั่งทึ่งไปตามๆกันว่า จำได้ไง ออกจะยาวปานนั้น...

หุหุ (^_^)....

หลังจากอิ่มกันแล้ว

เราไปนั่งฟังเพลง

ในกาญจน์

คงมีแต่ร้าน the resort เท่านั้นหล่ะ

ที่เหมาะกับการต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองได้

ร้านนี้ผมพึ่งจะมาตอนcountdown ปีใหม่กับเพื่อนเมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง

ร้านปิด เที่ยงคืน..

แต่เรานั่งคุยต่อจนถึงตี 2 จนเค๊าปิดไฟไล่แล้ว..ถึงได้ลุกจากร้านกัน

เมาๆ...หมด Johnny walker red ไป 2 ขวด ..

ถึงที่พัก..พุ่งตัวขึ้นที่นอนหลับเป็นตาย...

...

..

หมดไปแล้ว 2 วัน….

วันหยุดของผม..

..

เปิดเรียนมา วันอังคารมีสอบอีก..(-_-)..

ปล.1 ถึงคุณที่คิดถึง..

นานๆจะมากทม.สักที..อยู่ห่างกันแค่ 2ชั่วโมง..

โทรหากันสักนิดก็ไม่มีเลยนะครับ.

ที่บอกว่าคิดถึงกันทุกครั้งที่โทรมา..คงพูดไปอย่างนั้นเองใช่ไม๊...

ถึงตอนนี้พูดได้คำเดียวว่า..ซึ้งครับ  !!