|
(-_-) ผมเริ่มส่ง SMS ให้น้องเค๊าทุกวัน.. น้องเค๊าโทรกลับผมก็ไม่รับ.. จนเค๊าขี้กียจโทร เปลี่ยนเป็นส่งเมจเสจตอบมาแทน.. เหตุการณ์ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่เป็นไปในทางบวก.. เรายังคงSMSคุยกันสม่ำเสมอ..โดยไม่โทรคุยกัน โดยไม่รู้เลยว่าอีกด้านหนึ่ง เอาเบอร์ผมไปถามเพื่อนที่อยู่ในลิสต์โทรศัพท์ของของเค๊าทั้งหมด เพื่อสืบว่าผมเป็นใคร.. จนวันหนึ่งขณะที่ผมไปเบิกยาที่ห้องเภสัชตอนใกล้เที่ยง คิดถึงน้องเค๊าขึ้นมา.. ก็เลยSMSไปหา.. เป็นไงบ้าง วันนี้ทำงานเหนื่อยไม๊...อย่าลืมทานข้าวน๊า ส่งไปปุ๊บ..น้องก็โทรกลับปั๊บ.. ผมก็ไม่รับตามเคย.... หุหุ.. ปี๊บๆๆ เสียงเมจเสจเข้า.. พี่คิม รับโทรศัพท์เดี๋ยวนี้!ไม่งั้นงอน ตกใจ! แง่วว..รู้ได้ไงเนี่ยย.. ใจเต้นตุบตับ..เอาไงดีวะเนี่ยย(>_<) .... จบ...ไม่เขียนต่อดีกว่า...... มันผ่านไปแล้วว.. .
..เพื่อนพี่อ่ะโคตรโชคดีเลยยที่ได้แต่งงานกับผู้หญิงดีๆอย่างลูกหมี ถือว่าเป็นบุญของมันหล่ะ.. ขอให้มีความสุขนะครับ...
|
Comments
|
|
|
