ผมกลับมาเพชรบุรีตั้งแต่วันที่ 15 เมษายนเบื่อล่ะ สงกรานต์ที่กาญจน์บุรี..ไม่เห็นมีอะไรก็เหมือนๆกันทุกปี..ปีนี้ผมอยากใช้เวลาที่งาน พระนครคีรี ที่มี 10 วัน 10 คืนมากกว่า..3 ทุ่มของทุกวันที่บนยอดเขาจะมีผมแหงนมองดุพลุทุกวันโดยไม่รู้จักเบื่อหน่าย...บางวันก็ไปกับเพื่อนในกลุ่มบางวันก็ไปคนเดียว..แต่ส่วนใหญ่จะไปคนเดียวผมชอบเดินคนเดียว..
จะได้มีเวลาหยุดถ่ายรูปตรงโน้นตรงนี้ได้อย่างสบายใจไม่ต้องคอยมาเดินรอกันอยู่..
วินาทีต้องมนตร์ของงานนี้คือตอน 3 ทุ่ม หนุ่มสาวคู่รัก เพื่อน พ่อแม่ลูก
จะไปชุมนุมกันที่บริเวณชมดอกไม้ไฟบนยอดเขา
พลุจำนวน 300 ลูกทำหน้าที่ของมันทุกวัน..
วันนี้ 2 ทุ่ม 40 นาที..ผมเร่งฝีเท้าเพื่อให้ถึงยอดเขาให้เร็วที่สุด
พอถึงก็เลือกบริเวณที่ลมพัดเย็นตลอดเวลา...
เฮ้อ...ออ. ลมพัดเย็นสบายดีจัง..
ข้างๆผมมีคู่รักหนุ่มสาวสองคู่ขนาบทั้งสองข้าง..
ดอกไม้ไฟลูกแรกถูกส่งขึ้นไปแล้ว..
ผมเห็น ทั้งสองคนกุมมือ มองดอกไม้ไฟด้วยกัน..
ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข
อิจฉาจัง!....
ผู้ชายให้ผู้หญิงโพสต์ท่ารอจังหวะที่ดอกไม้ไฟกระจายเต็มท้องฟ้าแล้วถ่ายภาพ.
ผมว่ามันเป็นช่วงที่โรแมนติคที่สุดเลย..ในตอนนี้..
อยากมีช่วงเวลาแบบนี้กับใครสักคน บ้างจัง
ผมแอบชำเรืองมองดูช่อง LCD ของกล้องชายหนุ่มคนนั้น
ขณะที่กำลังถ่ายรูปแฟนสาวอยู่...
แอบคิดไปเองในใจว่า
มันจะดีแค่ไหนน๊า....
ถ้าคนในภาพนั้นเป็นคุณ..
คุณกับดอกไม้ไฟ..สวยๆ..... บนท้องฟ้า
โดยมีผมเป็นคนถ่ายภาพ..
..
..
เฮ้อออ.....
ความทรงจำดีๆ...แบบนี้..
ระหว่างเรา มันคงไม่มีอีกแล้ว
ใช่ไหม?
คนดี.
