2 ทุ่ม 10 นาที วันที่ 8 เดือน 8 ปี 08
นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงนอน ในโรงแรมจิ้งหรีดแถวอนุสาวรีย์
ใครนะคิดชื่อโรงแรมถูกๆนี้ว่า "โรงแรมจิ้งหรีด"
(
ที่นี่จิ้งหรีดสักตัวก็ไม่เห็นจะมีเลย)
มือผมกำลังไขว่คว้าหารีโมทมาเปลี่ยนช่องทีวี
วินาทีนี้สาวตาชาวโลกหลายร้อยล้านคู่กำลังเพ่งจุดสนใจไปโอลิมปิคที่จีน
"กีฬาแห่งมวลมนุษย์ชาติ"
แต่ทำไมหนึ่งในมวลมนุษย์ชาติอย่างผมถึงไม่ค่อยสนใจมันเท่าไหร่ก็ไม่รู้..
เปลี่ยนช่องทีวีไปมา ก็เบื่อๆ
ออกไปดูผู้คนข้างนอกดีกว่า..
ผู้คนมากมายไม่ต้องพูดถึง..
เดินดุ่มๆอยู่ในตลาดแถวๆ วิคตอรี่ พอยท์
เจอร้านขายไข่ปลาหมึกย่างแล้วน้ำลายไหล
เห็นใส่กล่องโฟมแล้วดูเยอะมั่กๆ
แต่พอเอามากิน
เค๊าเอาใบผักกระหล่ำปลีวางไว้ก้นกล่องโฟมก่อน
แล้วค่อยเทไข่ปลาหมึกอันน้อยนิดไว้ด้านบน..
เซ็งเป็ด
เสร็จแล้วก็เดินขึ้นไปบนสะพานลอย..
ลมเย็นบนสะพานลอยช่วยให้อารมณ์เย็นลงได้
เฝ้ามองชีวิตของคนเมือง..อยู่ๆก็นึกขึ้นได้
..เลยล้วงกล้องกิ๊กก๊อกจากกระเป๋าสะพายขึ้นมา
กดชัตเตอร์แบบมือสมัครเล่น..ถ่ายภาพสิ่งรอบตัว...มั่วๆ
ได้ภาพอย่างที่เห็น..
อยู่กรุงเทพไม่ว่าคุณจะรวย มีตังค์ซื้อรถราคาแพงวิ่งแรงขนาดไหน
ความเร็วที่คุณทำได้บนท้องถนนที่นี่..บางทีการเดินอาจไปถึงที่หมายได้เร็วกว
่า..
สะพานลอยหน้าเซ็นเตอร์วัน
เเละที่ขาดไม่ได้..
ก็ตรงนี้..
กลับถึงโรงแรมเกือบ 5 ทุ่ม
หลับคาทีวีไปตอนไหนก็ไม่รู้..
ตื่นนอนตอนสาย.ก่อนแวะไปศูนย์หนังสือจุฬา
ไปหาอะไรใส่ท้องแถวโรงหนังเซ้นจูลี่ก่อน
Junk Food ตามเคย
ไม่อยาก..แต่ก็ต้องกิน
มุมสูงของเซนจูลี่
ขึ้นไปดูโปรแกรมหนัง
อยากดูShaolingirl ชอบโค ชิบารากิ
ผู้หญิงญึ่ปุ่นอะไรก็ไม่รู้.. ชื่อไท้..ไทยชะมัด ^^ (โค)
อ้อ...
wall-e เข้าแล้ว..
อยากให้ทุกคนได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนี้จัง
ใครที่กำลังรู้สึกแย่ เบื่อเซ็งกับสิ่งรอบข้าง
กุมมือแม่
กอดคอเพื่อน โอบกอดหวานใจไปดูเรื่องนี้กันเถอะ
หนังfeel good
แบบนี้ดูกับใครก็รู้สึกดีทุกครั้ง
ขนาดผู้ชายกักฬะและเป็นเสือยิ้มยากอย่างผม..
ยังตกหลุมรักหนังเรื่องนี้.....
จนแอบยิ้มตั้งหลายครั้ง...
..


